Conscious Minds należy do mniej znanych grup reggae lat 70., choć nazwiska wchodzących w jej skład muzyków: założyciela zespołu Harrisa „BB” Seatona i Kena Boothe’a, nie powinny być obce reggaefanom. Kilka miesięcy temu wpadł mi w ręce zbiór dokonań grupy zatytułowany „Peace Treaty”. Opisując tę kompilację, wydaną przez należący do Seatona label Soul Beat, mam mieszane uczucia. Najsłabszym punktem, jak to często bywa w przypadku płyt wypuszczanych przez małe labele, prowadzone samodzielnie przez artystów, jest sposób jej wydania. „Peace Treaty” pozostawia sporo do życzenia pod względem jakości dźwięku, a uboga wkładka sprawia wrażenie jakby została wykonana na domowym sprzęcie kopiującym. Wątpliwości budzi też informacja, że wszystkie zebrane na niej utwory pochodzą z roku 1971. Z drugiej strony dużym atutem krążka są zawarte na nim nagrania, które w większości wypadków po raz pierwszy pojawiają się na płycie kompaktowej. Pod względem muzycznym „Peace Treaty” to bogate instrumentalnie, wczesne reggae w przededniu ery roots. Mamy tutaj m.in. piękny, poświęcony ziemi przodków, hymn „Africa Is Paradise” czy zapowiadające korzenną rewolucję następnych lat „Hotter The Battle” (wraz z wersjami) i „Suffering Through The Land”. Jest też ciekawostka dla kolekcjonerów – instrumentalny numer „Something New” to zapewne pierwsza wersja spopularyzowanego przez Channel One rytmu „I Know Myself”. W kilku piosenkach Conscious Minds przyjmuje rolę grupy akompaniującej innym artystom, jak np. Noelowi Baileyowi, Joe White’owi czy The Gaylads w hicie „My Jamaican Girl” Wszystko to składa się na mozaikę plusów i minusów, a to czy, parafrazując klasykę, plusy są w stanie przesłonić minusy, pozostawiam Waszemu uznaniu. Ja w każdym bądź razie uważam, że mimo wszystko warto temu wydawnictwu poświęcić nieco uwagi.